Roma'da ne yenir, nerede yenir?

Coperto, kişi başı alınan masa ve ekmek ücretidir. Roma'da genellikle €1,5–4 arasıdır ve menüde yazar; yasal bir ücrettir.

Örnek: bu rehberdeki Armando al Pantheon'da kişi başı €3, Tribuna Campitelli'de €3,5.

İtalya'da bahşiş zorunlu değildir. Memnun kaldıysanız hesabı yuvarlamak ya da birkaç euro bırakmak yeterlidir.

Hesapta "servizio" (servis ücreti) yazıyorsa ayrıca bahşiş beklenmez.

Öğle yemeği yaklaşık 12:30–14:30, akşam yemeği 19:30'dan sonradır; Romalılar çoğunlukla 20:30–21:30 arası masadadır.

Pek çok trattoria öğleden sonra (yaklaşık 15:00–19:00) kapalıdır. Bu rehberdeki "Şu an açık" filtresi Roma saatine göre çalışır.

Popüler trattorialarda evet: Roscioli, Armando al Pantheon, Felice gibi yerler günler, hatta haftalar önce dolar. Armando'da rezervasyon 30 gün önceden açılır.

Bazı yerler hiç rezervasyon almaz ve sıra usulü çalışır (ör. Da Enzo al 29). Mekân sayfalarında hangisi olduğu yazar.

Restoranda "naturale o frizzante?" (sade mi, maden suyu mu?) diye sorulur ve şişe su hesaba eklenir. Musluk suyu isteyebilirsiniz ama her yerde verilmez.

Şehirdeki "nasone" denen sokak çeşmelerinin suyu içilebilir ve ücretsizdir; mataranızı doldurabilirsiniz.

Sıralama genellikle antipasto (başlangıç), primo (makarna ya da çorba), secondo (et ya da balık), contorno (garnitür, ayrıca sipariş edilir) ve dolce (tatlı) şeklindedir.

Hepsini sipariş etmek zorunlu değil; Romalılar da çoğu zaman bir primo ve bir contorno ile yetinir.

"Un caffè" espresso demektir. Cappuccino genellikle sabah içilir; öğle ve akşam yemeğinden sonra espresso tercih edilir.

Barda ayakta (al banco) içilen kahve, masada oturarak içilenden belirgin şekilde ucuzdur.

Roma'nın ünlü makarnalarından carbonara, amatriciana ve gricia guanciale (domuz yanağı) içerir; cacio e pepe'de domuz yoktur. Supplì, köfte ve yahnilerde içerik mekâna göre değişir.

Rehberdeki domuz etiketleri menü metnine dayanır; emin olmak için "C'è carne di maiale?" (İçinde domuz eti var mı?) diye sorun.

Dilim pizza (pizza al taglio) tartıyla satılır: tezgâhtaki tepsiyi gösterip ne kadar istediğinizi elinizle belirtirsiniz, makasla keserler.

Yuvarlak, ince ve çıtır Roma pizzası (pizza tonda) ise çoğunlukla akşamları pizzerialarda yenir.

Restoranların çoğunda kart geçer. Küçük fırın, supplì ve dilim pizza dükkânlarında yanınızda biraz nakit bulundurmak işinizi kolaylaştırır.

Büyük meydanlarda kapıda müşteri çağıran, fotoğraflı ve çok dilli menüsü olan yerler çoğunlukla pahalı ve vasattır. Bir iki sokak içeri girmek ya da Testaccio, Monteverde gibi yerel semtlere gitmek fark yaratır.

Menüde mevsim dışı ürün (örneğin yaz ortasında carciofi alla giudia) görürseniz dikkatli olun: Romanesco enginarının mevsimi kış sonu ile ilkbahardır.